Alweer de 13e goed gedocumenteerde DeGrootendag ooit. Ik was dit jaar 80 geworden. Hoe ouder hoe gekker, zei mijn vader vaak. Hoe gekker hoe lekker, vind ik (ja ik houd van grapjes - vooral van flauwe). Dus ik ga er lekker commentaar bij geven. Enjoy!
Om te beginnen waren er taartjes in dozen van 25 stuks. Lekkerder kunnen we het niet maken. Arend vierde daarmee, geloof ik, dat hij over 2 dagen 80 zou worden. Hij durft! Maar mij inhalen zal toch niet gaan.
De kleintjes hadden er alvast 1 te pakken. De groten (geen DeGroten) keken toe. 't Is trouwens DeGrooten en DeGrootendag! De groten, dat waren Pieter, Joke, Gert en Christa. (Beppie en Keesje, dat waren de kleintjes.)
Gert speecht! (1)
Maar de grootste: dat was ik! Want de oudste. En dus(!) moest ik altijd de wijste(wijsste?) zijn. Maar 't is Gert die voorzitter is van deze feeststelijke dag. En die samen met
Gert speecht! (2)
Tineke deze dag organiseert. Kijk eens hoe aandachtig Jan en Johan luisteren (net als Stephanie, hier buiten beeld - maar wel te zien op de vergroting). Gert's toespraak was vooral goed besteed aan
Gert speecht! (3)
Maaike en Kees, misschien waren Ellis (wat lijkt die op haar moeder!) en Quin (of is dat Remy?) en Daantje (die liever Daan genoemd wil worden) en
klaar met speechen
Sam (die noemen we toch ook geen Sammy!) nog iets te jong om het te waarderen; maar inmiddels zijn we aangekomen bij Johan en Ruben, volle neven en allebei net als ik het oudste kind van hun ouders…
Stephanie praat met Wesley
Mooie foto! Stéphanie, onlangs verhuisd naar Deventer, in geanimeerde conversatie, vermoedelijk (kijk maar op de vergroting van de foto die 3 plaatsen terug staat) met Wesley die op die foto net onder Jan's elleboog door kijkt naar de fotogra(a)f/v(e)
en wie die fotograaf of-grave was weet ik niet (meer), Stephanie dus niet, terwijl die bij andere gelegenheden best mooie foto's maakte.
Ik vind dat een fotograaf(e) bij deGrootendagen tenminste 1 selfie moet maken.
Maar tussen alle 26 foto's vond ik er geen een die er als een selfie uitzag, en deze al helemáál niet.
Ik vind wel dat elke aanwezige tenminste één keer moet kunnen zeggen: "Héé dat ben ík!" of "... dàt was ik!".
Let op de achtergrond: op het strand speelt zich een sneue scène af: een man, op het eind van zijn krachten, probeert de bal op te pakken; zijn vriendin, wijdbeens achter hem, moedigt hem aan om het nog één keer te proberen…
Ik vind het leuk om mijn broers en zussen weer te zien op zo'n dag, hun kinderen ook hoor en hun kleinkinderen, en hun partners niet te vergeten, en weer eens bij te praten - hier Joke en Bert-Jan, ze kijken nogal zorgelijk, zouden ze het over mij hebben?
De Dranken
Er was van alles te drinken en er was genoeg van alles, alleen de Sprite moet op een gegeven moment uitverkocht zijn geraakt want op latere foto's komt het merk niet meer voor
Zoals jullie weten ben ik voor de tweede keer gelukkig getrouwd (net als Katy, die er nu niet bij was).
Zo zou ik in september voor de 2e keer 24 jaar getrouwd zijn. Dus over 1 jaar 2 maal 25 = 50 jaar getrouwd. In dat tempo haal ik mijn broers en zussen nog wel in!
Jan (mijn zoon dus) praat met een van zijn nichten - ik had eerst "nichtjes" geschreven (want meisjes zijn nichtjes en jongens zijn nichten) maar zo simpel is het niet en trouwens meisjes zijn meiden hoewel "meid" in mijn oren een peioratief is en meisen of meizen niet bestaan - ???
Het Eten
Ja er waren tosti's, maar er was meer: een echte menukaart - dus eten alaCarte. Dit keer geen lopend buffet met lopende gasten die zelf hun eten aan het buffet ophaalden en er mee gingen lopen om het elders staand of zittend te nuttigen; nee, de lopende gasten
bestelden eten dat de lopende bediening in de keuken ging ophalen voor de intussen verder lopende besteller. Klinkt ingewikkeld? Dat wás het ook!! 't Was voortdurend zoeken: Wie had ook alweer wat besteld en waar is diegene nu gebleven?
Goed om Wesley weer te zien, na zijn mariene carrière in (ons voormalig) West-Indië. Nu in een rustig burgerbestaan waarin uitstapjes naar degrootendagen hoogtepunten zullen zijn!
Ha eindelijk, daar ben ik dan!
met pet en met mijn goede zwager Arend Bouman (met zonnebril, maar ik had hem meteen herkend), als 80-jarige die een bijna-80-jarige feliciteert.
de Community
Moeder en dochter, beide lid van de grootsgrut-community. Ik hoor er ook bij, maar wat is het eigenlijk en waar doen we het voor?
't Is een sekte, die steeds groter wordt, met maar één doel en met vaste rituelen.
de bijeenkomsten worden vaak afgesloten met een bad in de Noordzee.
In principe kan iedereen lid worden door een huwelijk of partnerschap met een lid aan te gaan.
Geboren worden met tenminste één lid als ouder is ook een mogelijkheid.
En hier dan eindelijk toch een foto van Gert: "en, Chri, wat vond je van mijn speech?"
We zijn nu bijna aan het eind. Staat iedereen er op? Iedereen die er was, bedoel ik. Tineke, Johan en Ana-Maria hadden we al gezien. Arend en Maaike ook. Kees, Gert en Stephanie ook.
Dus iedereen die er op staat, was er ook. Wie er niet op staat, was er niet ... maar weten we dat wel zeker?
Cameron, bijvoorbeeld, die staat op geen één foto, bedenk ik me nu... Maaike was er wel... hun 2 kineren ook... ik herinner me niet - maar ik kan hem gemist hebben... Sorry hoor! als dat zo is...